Start masterclass landschap

Maandag 30 juni.
Na een voorspoedige treinreis goed aangekomen in Florence. Treinen is geweldig en een mooie manier om je ontspannen naar Italië te laten brengen. Gisteravond op een terrasje naar Nederland México zitten kijken samen met een aantal Mexicaanse en Oranjefans. De Mexicanen maakten aanvankelijk veel herrie maar waren na afloop erg stil.
Maar waar we voor kwamen was toch het schilderen van landschappen.
Vanochtend kennis gemaakt met Daniele Astone, een jonge Italiaanse schilderes. Onze kleine groep bestaat uit twee Denen, twee Amerikanen, een Engelse en myself.
Ze heeft een theoretische verhandeling gehouden over hoe een landschap wordt opgezet met een ruwe schets direct met penseel op doek. Vervolgens concentreer je je op de toonwaardes. Wat is donker, wat heeft een middentoon en welke delen zijn licht. Daarmee krijg je een goed beeld van de compositie. Een goed landschap daar moet je in kunnen/willen lopen door perspectieflijnen te gebruiken. Dit kan een weg zijn of een waterloop. Ze heeft verteld over het gebruik van kleuren op de voorgrond en verder maar achteren. Door te variëren in toonwaardes en kleurhelderheid (croma) schep je diepte. Hoe verder weg hoe blauwer het landschap.
Er wordt gewerkt buiten in het landschap direct op een paneeltje van 30 x 40 of 24 x 30.

Rond 10 uur zijn we naar buiten gegaan en heeft Daniele een demo gegeven aan de oevers van de Arno. Heel verhelderend om de opbouw van een schilderij vanaf het begin te kunnen zien.

 

Daniele geeft een demo

 

resultaat van een uurtje werk

Woensdag 25 juli

De cursus nadert het einde en dat is te merken aan de cursisten. Sommige cursisten hebben hun schilderij af en weten eigenlijk niet meer zoveel te doen en anderen komen in tijdnood. Ook de docenten zullen blij zijn dat het erop zit. Ik heb hier veel geleerd en het is een goede basis om mee verder te gaan. Morgen en overmorgen de laatste details afwerken en dan vind ik het goed.
De docenten leggen ons hun manier van schilderen op. Dat wil zeggen dat er niet wordt geschilderd alsof het een foto is met gladde overgangen. De verf moet er dik op, pasteus, en er wordt eigenlijk weinig uitgesmeerd. Het is een benadering maar ik denk toch dat ik nog enkele dagen besteed aan het verfraaien van het schilderij op mijn manier. Goed, op dit moment ziet het er zo uit met een nieuwe achtergrond.

Ik heb ook genoten van al het moois dat Florence te bieden heeft met dank aan mijn Maria. Dankzij haar heb ik niets gemist. Voor haar is Florence een tweede thuis door haar studie Cultuurwetenschappen aan de OU. Ze is hier op zomerschool geweest en kent de stad van binnen en buiten. Ze heeft er voor gezorgd dat ik alle belangrijke bezienswaardigheden ook heb kunnen bezoeken. Echt een geweldige stad.

Ik zal overigens blij zijn als ik volgende week weer in Margraten ben want vier weken is toch wel lang.

Dinsdag 24 juli

Vanochtend weer verder geschilderd aan het model. Het schilderij is zo goed als klaar maar er blijken toch altijd dingen die beter kunnen als de docenten langs zijn geweest. Maar daarvoor ben ik ook gekomen. Ik zit in elk geval op de goede weg. Van de week de achtergrond nog eens aanpakken en dan vind ik het wel goed.

Vanmiddag een bezoek gebracht aan het Palazzo Vecchio van Florence, het oude paleis. Geweldig rijk gedecoreerd gebouw met fresco's en plafondschilderingen van Vasari, de Putto fontein van Verocchio en het beeld van de overwinnaar van Michelangelo. Heel indrukwekkend.

Gisteravond naar San Miniato al Monte geweest waar de paters hun dagelijkse vespers zingen. Een heel ingetogen en serene sfeer. Het klooster bevindt zich boven op een berg zoals de naam al doet vermoeden. Vanaf de kerk heb je een prachtig uitzicht over Florence welke ik jullie niet wil onthouden. Van links naar rechts de Pont Vecchio, het Palazzo Vecchio, De Duomo en de Santa Croce.

Maandag 23 juli

Het weekend goed en rustig beleefd. Zaterdagmiddag nog terug geweest naar de academie om de achtergrond opnieuw te schilderen en zondagmiddag besteed aan het maken van een Facebook bedrijfspagina Hermesarts. Op deze bedrijfspagina heb ik nu alle afbeeldingen van portretten van de cursisten geplaatst, voorzover ik die hier had, en kan ik gaan gebruiken om berichten en mededelingen te doen over het bedrijf.

Vandaag ben ik met de trein naar Bologna gereden om mijn dochter Meredith op te halen. De spoorwegen hebben het hier in Italië wel goed voor elkaar. Je koopt een kaartje voor een bepaalde wagon en een bepaalde stoel en je reist op een vaste tijd. Heel anders dan in Nederland. Lijkt wel een vliegtuig.
Vervolgens met de bus naar het vliegveld en jawel hoor, Meredith was keurig op tijd.

Gezellig samen weer terug naar Florence en wat bleek, ze heeft het weer uit Nederland meegebracht. Het regende voor het eerst sinds drie weken. Brengt wel lekker een beetje verkoeling.
Vanmiddag komt de schoonmaakster dus dan moeten we maken dat we wegwezen. Ik laat Meredith de academie en de stad even zien en vervolgens gaan we naar de Villa Bardini waar een tentoonstelling is van impressionistische schilders, naar San Miniato al Monte waar de paters hun vespers gaan zingen en tenslotte gaan we naar mijn Belgische vriend Rudy die een barbecue organiseert. Dus de dag is goed gevuld.
Jullie houden de naakte man nog even tegoed.

Vrijdag 20 juli

Drie weken zitten er op. De tijd vliegt hier. Het model vordert gestaag en ik ben er al best tevreden over maar ik zal er nog een week aan moeten prutsen. Ik wil volgende week wat nadrukkelijker werken aan het warm-koud contrast. Het model staat er nu goed op. Het is de bedoeling dat de blik van de kijker direct naar het lichtste punt wordt gezogen en dat effect heb ik bereikt door de rest donkerder te maken. In werkelijkheid is het verschil niet zo groot, Giovanni staat onder een groot dakraam, maar een beetje foetelen mag.

Vandaag een drukke dag gehad. 's Ochtends geschilderd, 's middags naar het gigantische Uffizi museum en 's avonds naar een expositie van docenten en leerlingen van de academie. Deze blog is daarom wat later. Tijdens de expositie heb ik de gelegenheid gehad om eens te zien wat de docenten maar ook de leerlingen maken. Indrukwekkend. Niet alles was magistraal maar het was een genot om te kijken naar de combinatie van vakmanschap en kunstenaarschap. Dat eerste ontbreekt bij de meeste kunstacademici. Een van de docenten is Anne van Tongeren, een Nederlandse, die les geeft in het maken van portretten in gips. Geweldige vakvrouw. Ik wilde een kop van haar kopen om te gebruiken als model voor de tekenlessen maar iemand was me voor. Ik zou overigens ook niet weten hoe ik hem in Nederland moet krijgen. Ik laat onderstaand een schilderij zien van Vitaly onze assistent-docent en kop in gips van Anne van Tongeren. Oordeel zelf maar over de kwaliteit.

Voor het schilderij van Vitaly heeft hij een decor gebouwd met alle attributen erin en heeft hij het model telkens laten poseren. Heeft hem een half jaar gekost. Het schilderij kost overigens 18.000 Euro. De buste van Anne stond te koop voor de belachelijke en zeer bescheiden prijs van 60 Euro.

Donderdag 19 juli

Vandaag brengen we een bezoek aan de Galleria dell' Accademia in Florence onder leiding van de deskundige gids Joan Reifsnyder. Veel aandacht voor de beelden van Michelangelo met als topstuk de David. In het echt is hij veel indrukwekkender dan de kopie bij de Palazzo Vecchio. De David beeldt een jong herdertje uit dat met een steen en een slinger Goliath verslaat. De versie van Michelangelo is de pubertijd al behoorlijk. Het beeld, symbool voor de macht van het volk tegenover de politieke of kerkelijke machthebbers, stond voor het Palazzo Vecchio maar op een gegeven moment is besloten om het beeld naar binnen te verplaatsen. Een groot brok marmer van 5 meter hoog in een grote krat op wielen en getrokken door ossen door de straten van Florence. Dat moet een magnifiek gezicht zijn geweest. Tien dagen hebben ze over de 2 kilometer gedaan maar nu staat hij dan fier in de Galleria dell'Accademia onder een grote glazen koepel.

Ondertussen vordert het schilderij van mijn David langzaam maar gestaag. Het is nog een heel gepriegel om het juiste kleurtje op de juiste plek te zetten. Voortduren moet je alles controleren. Jura mengt de kleur op het palet tot hij de goede tint te pakken heeft. Dan pas brengt hij de verf op. Hiermee voorkom je dat je de kleuren op het doek teveel mengt waardoor er een bruine smurrie ontstaat. Het is dus de kunst om frisse kleuren te houden.

Woensdag 18 juli

Er wordt in Florence ontzettend veel georganiseerd voor de toeristen. Elke avond is er wel een culturele activiteit in de vorm van dans, muziek, expositie. Gisteravond zag ik in de krant een aankondiging van het optreden van een Russisch mannenkoor uit Moskou van de orthodoxe kerk. In de grote ruimte van de dom met de enorme koepel boven het hoofd waren stoelen opgesteld voor naar schatting 2000 man. Ik was mooi op tijd en heb een mooi plaatsje kunnen bemachtigen. Na de opening van de pastoor, die het had over een optreden in het kader van Musica Sacra, kwam het koor op bestaande uit 14 mannen, baritons, bassen en tenoren. Het koor stond onder leiding van Anatolij Grindenko. De muziek van het koor was overweldigend en de klanken echoden door de koepels van de kerk. De dirigent liet het geluid langzaam wegebben voordat hij de volgende strofe liet inzetten. De verschillende stemmen en partijen van het koor waren volledig op elkaar afgestemd en hoewel het leek alsof je slechts een klank hoorde bestond die uit verschillende lagen en kleuren. Bij deze overpeinzing kwam ik plots tot het inzicht dat het met schilderen niet anders is. Alle kleuren op het palet vormen samen de klankkleur die je wil vormen. Rood is niet rood maar kent ontelbare nuances. Het is dus zaak om de kleuren zo naast elkaar te zetten dat het schilderij gaat zingen. Een goed schilder is in feite componist en dirigent tegelijk. Hij bepaalt de compositie en gaat met de verschillende stemmen op het palet aan de slag. Op die manier ontstaat er een partituur op het doek. Het koor was geweldig, het Italiaanse publiek niet. Dat je niet midden in een uitvoering weg kunt lopen hebben ze hier niet begrepen.
Kortom het Russisch Orthodox Koor is beslist een aanrader.

Voor de dames die behoefte hebben aan hun dagelijkse portie mannenvlees hierbij dan het resultaat van vandaag. Zoals elke dag begin je met alles na te lopen en te controleren. Ik had al een aantal dagen het gevoel dat het hoofd er niet goed op stond. Ik heb dus even een nieuw hoofd erop gezet en ben verder gegaan met het op kleur brengen van Giovanni. 

  
Tot morgen.