woensdag 9 juli

Woensdag 9 juli

Vandaag zijn we vanwege de weersverwachting morgen toch weer naar de Piazzale Michelangelo gegaan. Het panorama op de berg. De verwachting is dat het morgen regenachtig wordt en dan kunnen we beter weer onder de bogen schilderen zoals we dat gisteren hebben gedaan.
Het KIMI (Italiaanse KNMI) functioneert hetzelfde als in Nederland, ze hebben het regelmatig mis. Op de berg nat geworden.
Toch mijn vergezicht af kunnen werken. Het was een goede studie met zinvol commentaar van Daniela. De stad is ver weg en dus zijn de kleuren meer blauwig, minder croma en worden ook de contrasten minder scherp aangeven. Bij wisselende weersomstandigheden is het belangrijk om meteen het licht en donker aan te geven want tijdens het schilderen kan dat zomaar anders zijn. En dan moet je gokken.

In actie; op de achtergrond Daniela

Panorama op Florence met Dom, Baptisterium, Campanile en Palazzo Vecchio.
 

Morgenochtend gaan we weer naar de Piazza Annunziata om het stadsgezicht af te maken.

Piazza Annunziata

Vandaag dinsdag 8 juli. Vanwege de kans op regen zijn we vandaag naar de Piazza Annunziata gegaan omdat je daar overdekt kunt werken onder de bogen van de Santissima Annunziata. Ik heb gekozen voor een straatje met een doorkijkje naar de Dom. Er staat alleen een standbeeld in de weg waardoor ik in het achterwerk van een paard zit te kijken. Shit happens zullen we maar zeggen.
Het is wel erg druk op het plein zodat je voortdurend mensen hebt die op je werk zitten te kijken. Maakt het ook wel weer leuk.
Het is inderdaad een regenachtige dag geworden. Lastig vanwege het licht. De schaduwen zijn verdwenen. Een belangrijke les om bij aanvang van het schilderen direct de lichte en beschaduwde plaatsen te markeren. Ik ben een heel eind gekomen maar ben nog niet tevreden over de horizontale lijnen. Die moet ik morgen verbeteren anders wordt alles scheef. Het valt niet mee om uit de hand, alle prima zoals dat hier heet, zo'n straatje goed op te zetten.
Hierbij het voorlopige resultaat.

Oud in nieuw

Florence is een stad, waarin oud en nieuw gemakkelijk samengaan. Vele gebouwen hebben al eeuwenlang dezelfde functie: ze zijn monument en eveneens een levend organisme. Twee mooie voorbeelden hiervan staan al in de directe omgeving van onze straat, de Via Dell'Oriuolo. Het Arcispedale di Santa Maria Nuovo werd al in 1286 gesticht door Folco Portinari, de vader van Dante's Beatrice, en is nog steeds een belangrijk ziekenhuis in de stad, waar ziekenauto's met loeiende sirenes af en aan rijden. Het heeft een prachtig versierd voorportaal uit 1612, waar je maar mooi onderdoor loopt als je een zieke bezoekt!
Als naaste buren hebben we het  voormalige Klooster van de Oblaten, dat recent is omgetoverd tot een moderne bibliotheek, waarin oud en nieuw fenomenaal in evenwicht zijn gehouden.
Het is een openbare bibliotheek, hoewel voornamelijk bezocht door studenten. De tweede verdieping heeft een open loggia, die wordt aanbevolen als een van de koelste plekken in de stad, met een cafetaria die uitkijkt op de koepel van de dom. De tuin van de jeugdbibliotheek is van een betoverende charme en biedt ook nog eens mooie leesplekjes in de schaduw, bijzonder welkom in deze pittige temperaturen: www.biblioteche.comune.fi.it/biblioteca_delle_oblate.

Zo is Florence vol verrassingen als het gaat om het combineren van oud en nieuw en ook nieuw kunstenaarstalent wordt gekoesterd, zoals in de tentoonstelling van gearriveerde en jonge edelsmeden in een prachtig bankgebouw waar je toevallig langs- en dan binnenloopt. Ook zonder goud en zilver ademt het hele gebouw geld en chique en laat ons als bezoekers daarvan meegenieten. Wandel door Florence ontspannen doch alert: de stad houdt haar grootste verrassingen vaak ingetogen verborgen

Een traditionele Johannes de Doper op hippe sokkel in de hal van de bibliotheek

......


Moderne kunst in de tuin van het bankgebouw

Uitzicht over Florence

De tweede week begint met een fikse klim naar de Piazzale Michelangelo vanwaar we een geweldig uitzicht hebben op de stad Florence met alle bijzondere gebouwen. Hele uitdaging om dat te schilderen. Na een korte theoretische verhandeling van Daniela over lineair perspectief in het landschap gaan we aan de slag.
Ik werk op een paneeltje voorbewerkt met een imprimatura van ruwe omber. De schets wordt direct met verf en penseel opgezet. Interessant is het begrip horizon. In dit geval hebben we te maken met de echte horizon, de lijn op ooghoogte, en de contourlijnen van de bergen op de achtergrond. De richtingen, verdwijnpunten en perspectief zijn van wezenlijk belang in dit landschap.
Van 9 tot 12 aan het werk en dan wordt het boven echt te warm.

Eerste schets van de stad Florence
 

Bij zo'n vergezicht is het zaak om te werken met atmosferisch perspectief. Dat wil zeggen dat de huizen en objecten op grotere afstand minder contrast, minder kleur (croma) en een beetje blauwig worden weergegeven. Dichterbij wint de kleur aan kracht en wordt het contrast groter. Duidelijk is de Dom te zien met de bijbehorende klokkentoren, het Baptisterium en de toren van het Palazzo Vecchio. Door een boom op de voorgrond te plaatsen probeer ik meer diepte in het schilderij aan te brengen.
Morgen gaan we op een plein schilderen waar we onder de bogen kunnen werken vanwege het feit dat er regen wordt voorspeld. Het landschap van vandaag zal moeten wachten tot woensdag. Tot de volgende blog.

Eerste week landschap.

Het is een leerzame eerste week geweest. Voor de tweede locatie zijn we naar een park uitgeweken, Parco Dell Anconella. Prachtige naam voor een zandweg met berkenbomen maar wel aan de oever van de Arno. Dat dan weer wel. De afstand was een uitdaging. Drie kwartier lopen met al je spullen naar het park en 's middags weer terug in de volle middagzon. Het is nu zo'n 35 graden hier.
De cursisten zaten verspreid door het park en hadden allemaal een ander uitzicht. Leuk om te zien wat je in zo'n park aan mooie plekjes kunt vinden.
Ik ben aan de rand van het park gaan zitten met uitzicht op de andere oever van de Arno. Met name de perspectieflijnen en het vergezicht trokken mij aan.

Het gekozen landschap

Ik heb weer een paneeltje gebruikt welke ik heb voorbewerkt met gebrande siena. Donderdag heb ik de schets opgezet en ben ik begonnen met de grote lijnen. Rond het middaguur was het erg warm en de zon stond helemaal anders dan 's ochtends. Een belangrijke les. Begin direct met het aangeven en markeren van de schaduwen want na een uur zijn ze al een stuk opgeschoven en klopt je schilderij niet meer.

Opzet landschap eerste ochtend

De eerste opzet heb ik een beetje aangepast omdat ik de weg rechts er ook op wilde hebben. Dit geeft diepte aan het schilderij en geeft de kijker de neiging om deze weg af te lopen. Bij de bomen aan de overkant van de Arno is nog de rode onderschildering te zien.

Op vrijdagochtend ben ik verder gegaan met het landschap. Weer 45 minuten gewandeld, goede ochtendgymnastiek. Enkele goede aanwijzingen gekregen van Daniela maar daar wordt ze ook voor betaald. De schaduwen en lichte vlekken op het weggetje op de voorgrond volgen de contouren van het landschap. Hierdoor wordt de glooiing geaccentueerd. Verder hoe verder weg hoe minder contrast. Ook de kleuren worden meer blauwig op de achtergrond. De visser zat er overigens echt.

 

 het eindresultaat

 

Dit is het dan geworden. Ik ben best tevreden met de eerste week en de eerste stappen in het landschap. Het leverde me zowaar een "Bravo" op van Daniela.

 

Vanavond is er een welkomstavond met een drankje (of twee) en een hapje (of twee). Daarnaast is er voetbal wat hier in Italië ondanks de uitschakeling op veel belangstelling mag rekenen. Veel grote schermen om mensen binnen te lokken. Ben heel benieuwd hoe de Fransen het tegen de Duitsers gaan doen. Tot de volgende keer.

Dinsdag 1 juli en woensdag 2 juli

Dinsdagochtend om 08.00 uur verzamelen aan de oever van de Arno. Een mooie schaduwrijke plek met een koffietentje, zeg maar tentje want de koffie mocht geen naam hebben.
Ik had op maandag al enkele schetsen gemaakt en had daardoor al een idee welk deel van het landschap ik wilde schilderen. Ik heb gekozen voor een doorkijkje tussen donkere bomen door naar een brug in de verte en een aantal huizen met de typische Toscaanse kleuren.
Ik heb geschilderd op een paneel van 24 x 30 cm. Ik heb gebruik gemaakt van een rode imprimatura of onderschildering gemaakt van gebrande siena verdund met terpentijn. Dit geeft een mooi warm rode kleur die later een rol gaat spelen in het landschap.
Vervolgens het landschap opgezet met een spitse kwast met een mengsel van ruwe omber en ultramarijn blauw. Alleen de belangrijkste elementen worden geschetst, bomen, de oevers van de rivier, de brug en de huizen in de verte. Je kunt hierbij gebruik maken van de Sight-size methode maar Daniele doet dat niet. Het hangt natuurlijk af van je tekenvaardigheid of dat zo alla prima lukt. Belangrijk bij het schetsen is het perspectief; lopen de lijnen in de goede richting. Dit controleer je door je penseel langs de lijn te houden en te controleren of deze lijn ook in de schets goed staat.
Als dat gebeurd is worden de donkere delen ingeschilderd. Er worden vier tinten donker aangemaakt op het palet van donker naar licht. Elk object heeft een andere toonwaarde en ook binnen een object heb je verschillende toonwaardes. Een boom heeft een lichte kant, een voorkant, een schaduwkant en een onderkant met slagschaduw. Hier gebruik je dus de vier verschillende tinten voor. De boom krijgt hierdoor direct vorm en volume. Na deze eerste ruwe opzet krijg je een goed idee van de compositie van het schilderij en kun je beoordelen of het tafereel voldoende interessant is. Je kunt er altijd voor kiezen om bepaalde minder interessante objecten weg te laten of nieuwe elementen erin te plaatsen.

Genoeg theoretische verhandeling voor deze keer. De kleine landschapsklas verspreidt zich over het gebied en iedereen gaat aan de slag. Daniele loopt rond en dat betekent dat je toch de meeste tijd op jezelf bent aangewezen. Enkele cursisten hadden nog nooit met olieverf gewerkt, alleen met acryl. Voor hen was het een hele opgave om te beginnen. Langs de oevers van de Arno zitten nogal wat muggen en ander ongedierte. Een flesje anti-insecten spul is geen overbodige luxe.

Genoeg voor vandaag. Met dit schilderij ben ik dinsdag begonnen en heb woensdagochtend de puntjes op de i gezet. Zie foto's voor het resultaat.

 

Het landschap en de ezel

 

 

 

Mijn vertaling van het landschap.

Als je goed kijkt zie je de rode onderschildering door het groen.

Start masterclass landschap

Maandag 30 juni.
Na een voorspoedige treinreis goed aangekomen in Florence. Treinen is geweldig en een mooie manier om je ontspannen naar Italië te laten brengen. Gisteravond op een terrasje naar Nederland México zitten kijken samen met een aantal Mexicaanse en Oranjefans. De Mexicanen maakten aanvankelijk veel herrie maar waren na afloop erg stil.
Maar waar we voor kwamen was toch het schilderen van landschappen.
Vanochtend kennis gemaakt met Daniele Astone, een jonge Italiaanse schilderes. Onze kleine groep bestaat uit twee Denen, twee Amerikanen, een Engelse en myself.
Ze heeft een theoretische verhandeling gehouden over hoe een landschap wordt opgezet met een ruwe schets direct met penseel op doek. Vervolgens concentreer je je op de toonwaardes. Wat is donker, wat heeft een middentoon en welke delen zijn licht. Daarmee krijg je een goed beeld van de compositie. Een goed landschap daar moet je in kunnen/willen lopen door perspectieflijnen te gebruiken. Dit kan een weg zijn of een waterloop. Ze heeft verteld over het gebruik van kleuren op de voorgrond en verder maar achteren. Door te variëren in toonwaardes en kleurhelderheid (croma) schep je diepte. Hoe verder weg hoe blauwer het landschap.
Er wordt gewerkt buiten in het landschap direct op een paneeltje van 30 x 40 of 24 x 30.

Rond 10 uur zijn we naar buiten gegaan en heeft Daniele een demo gegeven aan de oevers van de Arno. Heel verhelderend om de opbouw van een schilderij vanaf het begin te kunnen zien.

 

Daniele geeft een demo

 

resultaat van een uurtje werk