Maandag 9 juli

De eerste week zit er al weer op. Vandaag zijn we begonnen met het opzetten van het model op doek. Het doek is van tevoren bewerkt met een menging van ruwe omber en ivoorzwart en het model wordt met de kwast opgezet volgens de sight-size methode. Zelfde werk als vorige week maar wel een goede oefening. Jura Bedic heeft laten zien hoe hij zijn kwasten schoonmaakt. Een vak apart. Dat moet ik in de les ook eens gaan vertellen. Als ik zie hoe sommige kwasten eruit zien dan is dat hard nodig. Kwasten en penselen zijn duur dus is het fijn als ze door goed onderhoud lang meegaan.

Vandaag was schoonmaakster Rosy in het appartement om schoon te maken en toen ik binnen kwam was ze met de badkamer bezig. Ik vroeg me net af wat voor schoonmaakmiddel ze gebruikte omdat het wat vreemd rook toen ik zag dat het gordijn rokend over de lamp hing en op het punt stond te ontbranden. Een paar grote schroeigaten in het gordijn waren het gevolg. Gevalletje schoonmaakschade.

Verder is het hier in Florence zinderend heet en het openbare leven ligt 's middags stil. De enige mensen op straat zijn toeristen die niet weten dat je 's middags in de schaduw blijft en rust. Vandaag doe ik er een schilderij bij dat hier achteloos in het atelier hangt. Schitterend werk.

Zaterdag 7 juli

Vandaag hebben we een cultureel programma. Een uitermate kundige gids, Joan Reifsnyder, heeft onze groep rondgeleid door het Museo di Bargello een gebouw dat lang dienst heeft gedaan als gevangenis. Bij de kennismaking en inleiding hield ze een verhandeling over op tijd komen, niet fotograferen, geen flessen drinken mee en allerlei strikte regels. Alsof ze elk moment een kapmes uit haar handtas kon halen om ongehoorzame toehoorders in "Reifen zu schneiden". Gaandeweg ontdooide ze en er volgde een boeiende rondleiding en iedereen hing bijna 3 uur lang aan haar lippen. Geen botox meer nodig dunkt mij.
Ben nu op mijn kamer wat eten en ga vanmiddag weer terug naar het Bargello om alles op mijn gemak en in detail alles te bekijken.

Gistermiddag ben ik toch nog even terug gegaan naar de academie om aan mijn model te werken. De tekening wordt zoals nu blijkt niet gebruikt als basis voor het schilderij. We beginnen gewoon opnieuw en schetsen het model met een penseel op doek wederom gebruik makend van de sight-size methode. Dan kan ik de tekening maar beter vervolmaken. Dit is het resultaat.

Hierbij tevens een kijkje in het atelier. 14 ezels in een halve cirkel rond het model. 

Eerste week zit erop

De laatste werkdag van de week. Wederom gesleuteld aan het model en gecontroleerd of alles klopt. Dit is van groot belang. Er mag niets wringen als je er naar kijkt. De man moet op zijn gemak staan rustend op het standbeen. Het prepareren van het doek gebeurt op bijna dezelfde manier als we gewend zijn. Het enige verschil is dat het prepareren gebeurt voordat je gaat tekenen op het doek. Voor het aanbrengen van de onderschildering wordt gerectificeerde terpentijn gebruikt met een paar druppels lijnolie. Deze lijnolie zorgt ervoor dat het doek de verf niet zo absorbeert. De kleur is afhankelijk van het schilderij; wij gebruiken ivoorzwart met ruwe omber in de verhouding 1 : 3. Het droogt iets minder snel maar het schildert een stuk prettiger. 
Hier is de tekening van mijn model Giovanni fase 4.

Ik wil ook nog iets kwijt over het tekenmateriaal. Ik heb gewerkt met houtskool op een manier die ik niet eerder heb gezien. De vierkante blokjes houtskool worden geslepen op een plankje met fijn schuurpapier. Je houdt het houtskool onder een hoek van 30 graden en schuurt een schuine zijde aan het houtskool ongeveer tot het midden. Dan draai je hem om en schuurt de andere kant weg tot het midden. Hierdoor ontstaat een heel scherpe beitelvormige punt. Je kunt er prachtig dunne lijnen mee trekken.

Vanavond hebben we welkomstdiner in een klein Palazzo in de binnenstad met alle cursisten die meedoen aan de zomerschool.

Dag 4 Florence

Het is nog steeds erg warm en gedurende de dag zie je alleen toeristen op straat. 's Nachts daarentegen is het een drukte van belang. Dan is de temperatuur draaglijk. Op de academie zitten we nog in de tekenfase. Het model neemt de hele week dezelfde pose aan. Daartoe wordt alles met tape gemarkeerd. Plaats van de voeten, plaats van de stok, ook de plaats van de ezel en zelfs je eigen observatiepunt wordt aangegeven met tape zodat je voortdurend het model op dezelfde manier kunt zien.
Vanochtend zijn we bezig geweest om met een frisse blik alles na te lopen en dan blijkt dat ik toch zaken verkeerd heb getekend. Stand van het linkeronderbeen, de borst en het hoofd. Weliswaar kleine verbeteringen maar straks voor het schilderij essentieel. Vervolgens wordt licht en schaduw aangegeven. Het model stond onder een lichtkoepel en er er was dan ook weinig schaduw. Morgen maak ik de tekening verder af en gaan we een doek prepareren voor volgende week. Weer veel geleerd.

Dag 3 Florence

Mijn gang naar de academie begint al routineus te worden. Met de vele smalle straatjes van Florence kan ik bijna elke dag een andere route nemen. Vandaag zijn we verder gegaan met het opzetten van het model. Wel heerlijk als je een model kunt tekenen zonder dat je op de klok hoeft te kijken.
Ik was gisteren al ver gevorderd. De docent, Jura Bedic, vond dat ik te snel was begonnen met de vorm. Eerst passen en meten en richtingen aangeven en pas als je 100% tevreden bent dan begin je het model vorm te geven. Hij kon overigens niets verkeerds ontdekken dus ik ben maar verder gegaan.

Jura Bedic is een Krooat van 40 jaar die 12 jaar les heeft gegeven op de academie van Florence en nu alleen nog de zomerschool doet. Hij komt overigens in het najaar naar Brugge om daar gedurende drie maanden een cursus modelschilderen te verzorgen aan de academie.

Het resultaat van dag 2.

Morgen verder met modelleren, het aanbrengenvan licht en schaduw. Vrijdag gaan we het doek gereed maken om te schilderen dus tot die tijd ben ik nog met deze tekening aan het kloemelen.

Groeten uit een zonnig en heet Florence.

Eerste ochtend model

Zo, de eerste ochtend model zit erop. Drie uurtjes schetsen en een uitgebreide uitleg en demonstratie. Het schetsen en opzetten van het model wordt gedaan met de sight-size methode. Ik leg dat wel uit als ik weer terug ben. Het komt erop neer dat je het model even groot ziet als de tekening op papier. Dat eist dat je op enkele passen afstand moet gaan staan van de ezel. Vanaf dit punt kun je alles meten en controleren net zolang tot het model er perfect op staat. Voor bijgaande tekening heeft het model drie keer 25 minuten geposeerd. Het gaat allemaal stap voor stap en we nemen alle tijd om de tekening te vervolmaken.
De tekening is de basis voor het schilderij dus belangrijk om alle details zo goed mogelijk te verkennen.

De groep bestaat uit 8 mannen en 6 vrouwen. De meesten zijn jong maar zijn ook enkele middelbaren bij en om jullie gerust te stellen, ik ben niet de oudste. Een heel internationaal gezelschap, veel Amerikanen maar ook enkele Turken, een Schotse, een Noor en zelfs een Belg, Rudy van Antwerpen. Op vrijdagavond hebben we een gezamenlijk welkomstdiner zoals ze in dienst noemen een "icebreaker".

Inmiddels is het hier bloedheet. Wel fijn voor het model wat minder voor ons. Vanmiddag ga ik de tijd nemen om kunst te kijken of liever gezegd te ondergaan. Als je oog voor detail hebt dan zie je dat de maker van het beeld van Brunelleschi op de Piazza del Duomo hem zo heeft gepositioneerd dat hij vanaf zijn ontwerptafel met de passer in de hand omhoog kijkt naar de koepel die hij met zijn geestesoog moet hebben gezien nog voordat hij werd gebouwd. Voltooid toekomstige tijd. 

Zo, na 24 uur reizen aangekomen in Florence. Tja, als je een goedkope reis boekt dan moet je er iets voor over hebben. Een hele nacht rondhangen op Schiphol en nog een dag in Zurich. Maar goed we zijn er. Het had overigens niet veel gescheeld of we waren in Pisa geland. Er stond te weinig wind waardoor het vliegtuig te zwaar was. Na een kwartier rondjes draaien heeft de piloot het toch maar geprobeerd. Een mannelijke landing. Terwijl het in Zurich de hele dag regende was het in Florence stralend weer en 38 graden. Dat scheelt wel even een jas. 

Met een taxi naar het appartement. Een schitterend onderkomen, het overtreft mijn stoutste verwachtingen. Een oud maar goed onderhouden pand midden in de stad naast de Florentijnse dom. Geweldig, sprakeloos. In het trapportaal stand een groot gipsen beeld van een jongetje dat zich verkneukelt omdat heel binnenkort een grote wens in vervulling gaat. Wellicht speelt de vermoeidheid mij parten en verbeeld ik me dat maar. Dat is het mooie van kunst, je mag je eigen gedachten en gevoelens koesteren.  

Het is heel rustig in de straten van Florence. Geen toeterende auto's enkel gepaste stilte.

Gauw naar bed.